आतंक को धिक्कार

मुझमें जितनी असभ्यता है
उससे भी नीचे जाकर
मैं गाली देता हूँ
उन बर्बर कृत्यों को
जो आतंक से अभिहित हैं।
मुझमें जीतनी भी
जैसी भी
सच्चाई है
आज सच्चे मन ने
उन्हें बटोर कर
मैं श्राप देता हूँ
उन नास्तिक विचारों को
जो मानवता के शत्रु हैं।
मुझे जो संस्कार दिए हैं माँ ने
पिता ने जैसे सँवारा है
मैं वह सब कुछ
उड़ेल देना चाहता हूँ
उन असामाजिक तत्त्वों में
जो इसी समाज में रहते हैं।
वे रोटी नहीं खाते
पानी नहीं पीते
चैन से नहीं रहते
चैन से नहीं जीते,
बस जान खाते हैं
खून पीते हैं
आतंक फैलाते हैं
आतंक में जीते है
और नफ़रत करते हैं मानवता से
बम-बारूद से जिन्हें प्यार है
ऐसे आतंक के संवाहक जीवन को
धिक्कार है।
————–
– केशव मोहन पाण्डेय
सर्वश्री रक्षित अरविंदराय दवे द्वारा गुजराती में अनुदित
ધિક્કાર છે આતંકને…

—————–
મ્હારામાં જેટલી અસભ્યતા છે
એનાથી પણ નીચે જઈને
દઉં છું ગાળોહું
એ અમાનુષી કૃત્યોને
જે આતંકથી ઉલ્લિખિત છે
મ્હારામાં જેટલી પણ
જેવી પણ
સચ્ચાઈ રહેલી છે
આજે ખરા મનથી
એને એકત્રિત કરીને
હું શ્રાપ આપું છું
એ નાસ્તિક વિચારોને
જે માનવતાના શત્રુ છે.
માંએ મને જે સંસ્કાર આપ્યા છે
પિતાજીએ જે રીતે સજાવ્યા છે j
એ સઘળાં હું
રેડી દેવા માંગુ છું
એ અસામાજિક તત્વોમાં
જેઓ આ સમાજમાં વસે છે
તેઓ રોટલા નથી ખાતાં
પાણી નથી પીતાં
અમનથી રહેતાં નથી
ચેનથી જીવતાં નથી ,
બસ જીવ ખાય છે
લોહી પીએ છે
આતંક ફેલાવે છે
આતંકમાં જીવે છે
અને માનવતાને નફરત કરે છે
બોમ્બ-દારૂગોળા સાથે જેને લગાવ છે
આવા આતંકને વહેવડાવતી જિંદગીને
ધિક્કાર છે.
-મૂળ હિન્દી કાવ્યરચના : કેશવ મોહન પાંડેય
ભાવાનુવાદ : રક્ષિત અરવિંદરાય દવે તા.28.06.2016

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *